top of page
Çayır Palace
04.12.18 – 11.12.18
KIPIRDAYAN RESİMLER
KÜRATÖR: FATİH ÖZGÜVEN
Bilsart
Sanat Konuşmaları: Furkan Akhan & Fatih Özgüven
04.12.2018
Bilsart, 4 Aralık – 29 Aralık tarihleri arasında, küratörlüğünü Fatih Özgüven’in üstlendiği “Kıpırdayan Resimler” adlı grup sergisine ev sahipliği yapıyor.
Sinemaya ‘Kıpırdayan Resimler’ demek adettendir. Sinemada görüntünün ‘kıpırdayan’ kısmı büyüleyicidir ama beni işin ‘resim’ kısmı da her zaman çok ilgilendirdi. Çerçevenin ya da kameranın hareketinin içerdiği formların ressamca düzenlenmesi; simetri- asimetri, denge- dengesizlik, ağırlık duygusu- hafiflik duygusu; ressam gibi davranmanın sinemasal ve sinema öncesi yolları, imkanları… Bilsart’ın daveti üzerine hazırladığım, 2018 Aralık ayı boyunca sürecek üç sanatçılı program bunu tersten yapıyor ama aynı kapıya çıkıyor aslında. Burada, sevdiğim ve video ile de uğraşmayı seven ressamlar kendi resimsel dünyalarının imgelerini kıpırdatmaya davet ediliyorlar.
İlki Furkan Akhan, işlerinde eşyanın, daha özelde giysilerin, çamaşırların ya da ayakkabıların tekbaşlarına duruşları ya da yanyana, bir arada, üstüste dizilişleri yolu ile bir toplumsal aidiyet duygusu uyandırıyor. İmgelerini kıpırdatınca ortaya bir çeşit cinema verite çıktı. Muhtemel bir video işi için fikirlerinden birisi ailesi ile birlikte oturmakta olduğu Bayrampaşa, Cevatpaşa Mahallesi’nin otoyola bakan kısmındaki yamaçta arkadaşlarıyla içki içip konuştukları akşamlardan birini filme çekmekti. Onun Çayır Palas adlı video işinde Pasolini’nin ilk filmlerinden Zeki Demirkubuz’a uzanan bir tad bulabilirsiniz.
FURKAN AKHAN
ÇAYIR PALAS
04.12.18 – 11.12.18
Vitesi taktım boşa
Çayır Palas ortak paydada oluşturulan-yaratılan bir alan. Gün içerisinde var olmanın zorunlu kıldığı temsil etme biçimlerimiz ve temsile dönüşme hallerimizin tersine kendin olabilme ihtimali.
Gün içerisinde giydirilen kimlikler ile arasına karıştığımız kalabalıklara bir mesafe koyabilme. Kendini o mesafe ile ortaya çıkarabilme.
Bir öteki. Yanından hızla geçtiğimiz mahallelerin içerisinde durağan bir nokta. O ötekinin veya jenerasyonun kendi düşüncesi, ideolojisi, yalanı veya kahkahasıyla kendi kendisini gerçekleştirebileceği bir yer. Akışın ve geçişin içerisine durağan bir dahil oluş hali. Akışa bir mesafeden bakabilme ama yine de sesini çıkarabilme ihtiyacı.
Bir noktada yerli. Bir noktada yersiz. Bazen bir yol kenarı bazen bir dövüş alanı. Bazen bir dans pisti. Belki bir boşluk gibi, kendinde neyin ihtiyacını duyuyor isen onu o ile doldurabilmenin imkanı.
Artist Talk: Furkan Akhan & Fatih Özgüven
04.12.2018
From December 4 to December 29, Bilsart hosts a group exhibition curated by Fatih Özgüven, titled “Moving Pictures.”
"It is customary to refer to cinema as ‘moving pictures.’ In cinema, the ‘moving’ part of the image is fascinating, but I have always been equally interested in the ‘picture’ part. The painterly arrangement of forms encompassed by the frame or the camera's movement; symmetry-asymmetry, balance-imbalance, sense of gravity-sense of lightness; the cinematic and pre-cinematic ways and possibilities of acting like a painter… The three-artist program I prepared upon Bilsart's invitation for December 2018 does this in reverse, yet leads to the same destination. Here, painters whose work I admire and who enjoy working with video are invited to set the imagery of their painterly worlds in motion.
The first, Furkan Akhan, evokes a sense of social belonging through the isolated presence or the side-by-side, overlapping arrangements of objects—more specifically clothes, laundry, or shoes—in his works. Setting his images in motion resulted in a form of cinéma vérité. One of his concepts for a prospective video piece was to film an evening spent drinking and talking with friends on the slope facing the highway in Cevatpaşa, Bayrampaşa, where he lived with his family. In his video work titled Çayır Palas, one can trace a flavor ranging from Pasolini’s early films to Zeki Demirkubuz."
FURKAN AKHAN
ÇAYIR PALAS
04.12.18 – 11.12.18
Shifted into neutral
Çayır Palas is a space constructed and created on common ground. It is the possibility of being oneself, as opposed to the modes of representation and transformation into representation imposed by daily existence.
Placing a distance between oneself and the crowds we blend into through the identities assigned during the day. Revealing oneself through that very distance.
An "other." A static point within the neighborhoods we swiftly pass by. A place where that other—or that generation—can realize itself through its own thoughts, ideology, lies, or laughter. A static mode of inclusion within the flow and transition. The need to look at the flow from a distance, yet still utter a voice.
Local at one point. Place-less at another. Sometimes a roadside, sometimes a fighting arena. Sometimes a dance floor. Perhaps like a void, offering the possibility to fill it with whatever necessity one feels within oneself.
KIPIRDAYAN RESİMLER
KÜRATÖR: FATİH ÖZGÜVEN
Bilsart
bottom of page